Melody & Naomi

‘Wat ben je aan het kijken?’

Het is TreinChickje die naast me neerploft. Ik ben net op Schiphol in de intercity naar Venlo gestapt en heb op mijn telefoon de nieuwe aflevering van Sword n’ Steele opgezocht. Ik voel me betrapt.

‘Ehm… dat is het Youtube kanaal van Melody en Naomi.’

‘Waarom kijk jij dit?’

Ik merk dat ik die vraag eigenlijk niet kan beantwoorden. Normaal gesproken heb ik een vreselijke hekel aan Youtubers. Die op een willekeurige dinsdagochtend kaas gaan halen bij de supermarkt. En daar dan 3 miljoen views mee halen. Wat dat betreft is mijn leven toch een stuk saaier. Ik moet overdag gewoon werken. Ik kan niet zomaar op elk moment van de dag naar de Jumbo hollen voor een lekkernij.

Begrijp me niet verkeerd, ik snap helemaal waarom mensen hier massaal op intunen. Op de middelbare school had je ook allerlei populaire jongens en meisjes. Waar iedereen bevriend mee wilde zijn. Als er toen al vlogs bestonden, had ik ook met volle aandacht zitten kijken hoe Jolanda een stuk kaas ging halen. Dan had ik de volgende dag iets om over te praten in de pauze.

‘OMG, heb je gezien hoe Jolanda die kaas afrekende?’

‘Ja man, en ook Maaslander. Ik zag haar altijd veel meer als een Uniekaas meisje.’

In mijn tijd kon je dit soort gesprekken alleen hebben als je haar toevallig echt was tegengekomen in die supermarkt. Misschien dat alle jongens daarom altijd na schooltijd gingen rondhangen in het winkelcentrum.

Melody en Naomi zijn echter geen populaire chicks, maar ongelofelijk nerd-girls. Naomi is de slimste van de twee. Ze heeft een bril en lang ongekamd donkerbruin haar. Precies het soort meisje wat ik vroeger nooit zag staan, maar wel precies het soort meisje waarbij ik nog een kans maakte. Haar vriendinnetje Melody is duidelijk van een lagere sociale klasse. Blond haar, met een soort rare regenbooggloed erdoorheen, niet al te snugger en gezegend met een slisje, door haar enorme scheve voortand. Een beetje de natte droom van elke langharige jongen met alleen maar hardrock t-shirts in de kast.

Die twee maken dus vlogs over het uitpakken van Games Workshop speldozen, het schilderen van poppetjes en het spelen van Warhammer. Ze hebben een enorme tafel met een professioneel uitziend landschap en allerlei zelf beschilderde legers. En ik geloof onmiddellijk dat ze dat allemaal zelf in elkaar gezet hebben.

Het voelt als een grap van God. Dat hij deze meisjes heeft gemaakt als een soort test. Dat je 30 jaar van je leven vergooit aan blondines die met iedereen naar bed willen, behalve met jou. Terwijl je allang een vriendinnetje als Naomi had kunnen hebben. Of is dat juist de hele bedoeling. Dat God haar 30 jaar onder de radar houdt, om haar te beschermen tegen mannen als jij. Dat als jij helemaal ontgoocheld bent door alle arrogante meiden op de wereld, dat zij daar dan ineens is. Op Youtube. En jouw vertrouwen in de mensheid doet herstellen.

Ik voel me vooral heel erg genaaid. Als ik terugdenk zijn er zeker een stuk of 6 Naomi’s op de middelbare school en universiteit geweest die een beetje verliefd op mij waren. Die ik heb uitgelachen. Of op een niet al te nette manier heb afgewimpeld. Als ik toen wist, wat ik nu weet, had ik me niet als zo’n klootzak gedragen. Dan had ik nu een enorme Warhammer zolder, waar ik allerlei spannende dingen beleefde met Naomi en Melody.

TreinChickje haalt haar schouders op. ‘Wat is hier leuk aan? Behalve dat die twee meisjes verbazingwekkend rondborstig zijn.’

Ik vloek zachtjes. Misschien hadden de nerdmeisjes vroeger ook wel hele grote borsten. En ik heb daar nooit zo op gelet. Omdat ze allemaal van die hele lelijke donkerblauwe kabeltruien droegen en er onverzorgd uitzagen.

Nu heb ik verder niets met Warhammer, maar dit zijn wel precies het soort meiden dat naar Comic Con gaat. Die, als ze uitgeschilderd en gegamed zijn, maanden knutselen aan een pakje, zodat ze zich kunnen verkleden als superheld. Ik zie Melody daar al rondlopen als Harley Quinn uit Suicide Squad. Met een überkort broekje en ge-dye-dipte paardenstaartjes. Naomi in een Wonder Woman outfit is misschien wel het meest erotische wat ik me voor kan stellen.

‘Misschien moeten wij ook een vlog moet beginnen?’, opper ik.

‘Als je het maar laat’, zegt Treinchickje. ‘Ik wil om acht uur ’s morgens niet gefilmd worden met m’n slaperige kop. Op zo’n slecht belicht station.’

‘Waarom niet? Daar kunnen we vet veel geld mee verdienen. Als we twee van dat soort filmpjes maken, hebben we over een maand genoeg geld voor een nieuwe Audi. Dan word jij de nieuwe Anna Nooshin!’

‘Anna Nooshin zit alleen maar in veel te kleine bikini’s op tropische stranden. Dat is een soort wandelende Hunkemöller catalogus. Ik snap wel dat mannen dat leuk vinden.’

‘Kun jij ook!’

‘Dat kan ik helemaal niet, want daar heb ik veel te dikke bovenbenen voor.’

‘Weet je, als we nou straks na het uitstappen even naar de AH to Go gaan voor een pakje gesneden Maaslander 30+. Dan slepen we een sponsordeal binnen van Eru, zodat als iemand een Goudkuipje koopt, hij er stickers van ons bij cadeau krijgt. Dan zeg ik halverwege elk vlog iets als: ‘Zo, dat gaat lekker gesmeerd!’ en dan breng jij heel sensueel zo’n bakje gesmolten kaas in beeld.’

Het is jammer dat dit geen vlog is, want anders had u dat hoofd van Treinchickje nu gezien. Die afbeelding had zo maar kunnen uitgroeien tot een epische meme.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *